ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ-เถรคาถา-เถรีคาถา
ฉบับ มมร. · เล่ม ๔๙ · หน้า ๓๒๒ · ข้อ 109
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ไปด้วยฝูงนกต่าง ๆ ส่งเสียงร้องอื้ออึ้ง มีหมู่

รุกขชาติ อันมีดอกและผลนานาพรรณ ไม่มี

เมืองใด ในมนุษย์เหมือนเมืองของท่านนี้เลย

ปราสาทเป็นอันมากของท่าน ล้วนแล้วด้วย

ทองคำและเงิน รุ่งเรืองงามสง่าไปทั่วทั้ง ๔ ทิศ

โดยรอบ นางทาสี ๕๐๐ คน คอยบำเรอท่าน ประ

ดับด้วยกำไลทองคำ นุ่งห่มผ้าขลิบทองคำ บัลลังก์

ของท่านมีมาก ซึ่งสำเร็จด้วยทองคำและเงิน

ปูลาดด้วยหนังชะมด และผ้าโกเชาว์ อันบุคคล

จัดแจงไว้แล้ว ท่านจะเข้านอนบนบัลลังก์ใด ก็

สำเร็จดังความปรารถนาทุกอย่าง เมื่อถึงเที่ยงคืน

ท่านลุกจากบัลลังก์นั้นลงไปสู่สวนใกล้สระโบก-

ขรณี ยืนอยู่ที่ฝั่งสระนั้น อันมีหญ้าเขียวอ่อน

งดงาม ลำดับนั้น สุนัขหูด้วน ก็ขึ้นมาจากสระนั้น

กัดอวัยวะน้อยใหญ่ของท่าน เมื่อใดท่านถูกสุนัข

กัดกินแล้ว เหลือแต่กระดูก เมื่อนั้นท่านจึงลงสู่

สระโบกขรณี ร่างกายก็กลับเป็นเหมือนเดิม ภาย

หลังจากเวลาลงสระโบกขรณี ท่านกลัวมีอวัยวะ

น้อยใหญ่เต็มบริบูรณ์งดงาม ดูน่ารัก นุ่งห่มแล้ว

มาสู่สำนักของเรา ท่านได้ทำกรรมนชั่วอะไรไว้

ด้วยกายวาจาใจ หรือเพราะวิบากแห่งกรรมอะไร

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้