มุกดา แก้วไพฑูรย์ ก็มีมากมายเหลือที่จะนับ

แม้ข้าพเจ้าจะมีทรัพย์มากมายถึงเพียงนั้น ก็ไม่รัก

ที่จะให้ทาน ปิดประตูบริโภคอาหารด้วยคิดว่า

พวกยาจกอย่าได้เป็นเรา ข้าพเจ้าไม่มีศรัทธา เป็น

คนตระหนี่เหนียวแน่น ได้ด่าว่าพวกยาจก และ

ห้ามปรามมหาชนผู้ให้ทานทำบุญ เป็นต้น ด้วยคำ

ว่า ผลแห่งทานไม่มี ผลแห่งการสำรวมจักมีแต่

ที่ไหน ได้ทำลายสระน้ำ บ่อนำที่เขาขุดไว้ สวน

ดอกไม้ สวนผลไม้ ศาลาน้ำ และสะพานในที่ดิน

ลำบาก ที่เขาปลูกสร้างให้พินาศ ข้าพเจ้านั้นไม่ได้

ทำความดีไว้เลย ทำแต่ความชั่วไว้ จุติจากชาติ

นั้นแล้ว บังเกิดในปิตติวิสัย เพียบพร้อมไปด้วย

ความหิวกระหายตลอด ๕๕ ปี ตั้งแต่ตายแล้ว

ข้าพเจ้ายังไม่ได้กินข้าวและน้ำเลยแม้แต่น้อย การ

สงวนทรัพย์ คือ ไม่ให้แก่ใคร ๆ เป็นความพินาศ

ของสัตว์ทั้งหลาย ความฉิบหายก็คือการสงวน

ทรัพย์ ได้ยินว่าเปรตทั้งหลายรู้ว่า การสงวน

ทรัพย์คือการไม่ให้แก่ใคร ๆ เป็นความพินาศ

เมื่อก่อนข้าพเจ้าสงวนทรัพย์ไว้ เมื่อทรัพย์มีอยู่

เป็นอันมาก ไม่ให้ทาน เมื่อไทยธรรมมีอยู่ ไม่ทำ

ที่พึ่งแก่ตน ข้าพเจ้าได้รับผมแห่งกรรมของตน