อังกุระพ่อค้าถามว่า :-

เมื่อก่อน ท่านอยู่ในโรรุวนคร ท่านมีปกติ

อย่างไร มีความประพฤติอย่างไร ผลบุญสำเร็จ

ที่ฝ่ามือของท่าน เพราะพรหมจรรย์อะไร

รุกขเทวดาตอบว่า :-

เมื่อก่อนเราเป็นช่างหูก อยู่ในโรรุวนคร

เป็นคนกำพร้า เลี้ยงชีพโดยความลำบากนัก เรา

ไม่มีอะไรจะให้ทาน เรือนของเราอยู่ใกล้เรือน

ของอสัยหเศรษฐี ซึ่งเป็นคนศรัทธา เป็นทานบดี

มีบุญอันทำแล้ว เป็นผู้ละอายต่อบาป พวกยาจก

วณิพก มีนามและโคตรต่าง ๆ กัน ไปบ้านของ

เรานั้น พากันถามถึงเรือนของอสัยหเศรษฐีกะเรา

ว่า ขอความเจริญจงมีแก่ท่านทั้งหลาย พวกเรา

จะไปทางไหน ทานเขาให้กันที่ไหน เราถูกพวก

ยาจกวณิพกถามแล้ว ได้ยกมือเบื้องขวาชี้บอก

เรือนอสัยหเศรษฐีแก่ยาจกวณิพกเหล่านั้นว่า

ท่านทั้งหลาย จงไปทางนี้ ความเจริญจักมีแก่ท่าน

ทั้งหลาย ทานเขาให้อยู่ที่นั่น เพราะเหตุนั้น ฝ่ามือ

ของเรา จึงให้สิ่งที่น่าปรารถนา เป็นที่ไหลออก

แห่งวัตถุมีรสอร่อย ผลบุญย่อมสำเร็จ ที่ฝ่ามือ

ของเรา เพราะพรหมจรรย์นั่น.