วิสัยนั้น ไม่มีกสิกรรม ไม่มีโครักขกรรม การ

ค้าขายเช่นนั้นก็ไม่มี การซื่อการขายด้วยเงินก็

ไม่มี สัตว์ผู้ทำกาละจะไปในปิตติวิสัยนั้นย่อม

ยังอัตภาพให้เป็นไปด้วยทานที่ญาติหรือมิตรให้

แล้วแต่มนุษยโลกนี้ น้ำฝนอันตกลงในที่ดอน

ย่อมไหลไปสู่ที่ลุ่ม ฉันใด ทานอันญาติหรือมิตร

ให้แล้วจากมนุษยโลกนี้ ย่อมสำเร็จผลแก่เปรต

ทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน ห้วงน้ำใหญ่เต็มแล้ว

ย่อมยังสาครให้เต็มเปี่ยม ฉันใด ทานอันญาติ

หรือมิตรให้แล้วแต่มนุษยโลกนี้ ย่อมสำเร็จผล

แก่เปรตทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน กุลบุตรเมื่อ

หวนระลึกถึงอุปการะที่ท่านทำแล้วในกาลก่อน

ว่า คนโน้นให้สิ่งของแก่เรา คนโน้นได้ทำอุปการะ

แก่เรา ญาติ มิตรและสหายได้ให้สิ่งของแก่เรา

และได้ช่วยทำกิจของเรา ดังนี้ พึงให้ทักษิณาแก่

เปรตทั้งหลาย ด้วยว่าความร้องไห้ก็ดี ความ

เศร้าโศกก็ดี ความร่ำไร อย่างอื่นก็ดี ไม่ควรทำเลย

เพราะความร้องไห้เป็นต้นนั้น ไม่เป็นประโยชน์

แก่เปรตทั้งหลาย ญาติทั้งหลายย่อมดำรงอยู่อย่าง

นั้น อันทักษิณานี้แลที่ให้แล้ว เข้าไปตั้งไว้ดีแล้ว

ในสงฆ์ ย่อมสำเร็จประโยชน์แก่เปรตนั้นโดย