ตัวท่านทัดทรงดอกไม้ ใส่ชฏา สวมกำไล

ทอง ลูบไล้ด้วยจุณจันทน์ มีสีหน้าผ่องใส

งดงามดุจสีพระอาทิตย์อุทัยขึ้นมาในอากาศ

มีนางฟ้าหมื่นหนึ่งเป็นบริวารบำรุงบำเรอท่าน

นางฟ้าเหล่านั้นล้วนสวมกำไลทอง นุ่งห่มผ้าอัน

ขลิบด้วยทองคำ ท่านเป็นผู้มีอานุภาพมาก มีรูป

เป็นที่ให้เกิดขนชูชันแก่ผู้พบเห็น แต่ท่านจิกเนื้อ

ที่หลังของตนกินเป็นอาหาร ท่านได้ทำกรรมชั่ว

อะไรไว้ด้วยกาย วาจา ใจ เพราะวิบากแห่งกรรม

อะไร ท่านจึงจิกเนื้อหลังของตนเองกินเป็น

อาหาร.

เปรตนั้นตอบว่า

กระผมได้ประพฤติทุจริตด้วยการส่อเสียด

พูดเท็จและหลอกลวง เพื่อความฉิบหายแก่ตน

ในมนุษยโลก กระผมไปแล้วบริษัทในมนุษย-

โลกนั้น เมื่อเวลาควรจะพูดความจริงปรากฏแล้ว