ขอพระองค์ได้ทรงพระกรุณาโปรดปล่อยนาคนั้น เสีย

จากที่คุมขังเถิด เพค่ะ.

[๒๑๘๔] (พระราชาตรัสถามว่า) ดูก่อนนาง

นาคกัญญา นาคราชนี้ประกอบด้วยกำลังอันแรงกล้า

ไฉนจึงมาถึงเงื้อมมือ ของชายวณิพกได้เล่า เราใคร่

จะรู้ถึงการที่นาคราชถูกกระทำจนถูกจับมาได้ ขอ

ท่านจงบอกความข้อนั้นแก่เราเถิด.

[๒๑๘๕] (นางสุมนาทูลตอบว่า) แท้จริงนาค-

ราชนั้นประกอบด้วยกำลังอันแรงกล้า พึงทำแม้

นครให้เป็นภัสมธุลีไปได้ แต่เพราะนาคราชนั้น

เคารพนบนอบธรรม ฉะนั้น จึงได้บากบั่นมั่นบำเพ็ญ

ตบะ.

[๒๑๘๖] (นางสุมนาทูลว่า) ข้าแต่องค์ราชันย์

นาคราชนี้มีปกติรักษาจาตุททสีอุโบสถ และ

ปัณณรสีอุโบสถ นอนอยู่ใกล้ทางสี่แพร่ง บุรุษหมองู

จับนาคราชนั้นมา ด้วยต้องการหาเลี้ยงชีพ นาคราชนี้

เป็นสามีของหม่อมฉัน ขอพระองค์ได้ทรงพระกรุณา

โปรดปล่อยนาคราชนั้นจากที่คุมขังเถิด.

[๒๑๘๗] (นางสุมนาทูลว่า) สนมนารีถึง

หมื่นหกพันนาง ล้วนสวมใส่กุณฑลแก้วมณี บันดาล

ห้วงวารีทำเป็นห้องไสยาสน์ แม่สนมนารีเหล่านั้น ก็

ยึดถือเอานาคราชนั้นเป็นที่พึ่ง.