(พระราชกุมารรับสั่งว่า) เชิญมาภายในนี้ จงมา

ขับร้องใกล้ ๆ เรา เลื่อนเข้ามาขับใกล้ตำหนักของเรา

จงขับกล่อมใกล้ที่บรรทมของเรา.

นางกุมารีนั้น เข้าไปขับกล่อมภายนอกฝาห้อง

บรรทม แล้วเลื่อนเข้าไป ณ ตำหนักฌานาคารโดย

ลำดับ จนผูกพระราชกุมารไว้ได้ เหมือนนายหัตถา-

จารย์ จับคชสารป่า มัดไว้ฉะนั้น.

เพราะรู้กามรสโลกีย์แห่งนางกุมารีนั้น พระราช

กุมารจึงเกิดความปรารถนาเป็นอธรรมว่า เราเท่านั้น

พึงได้บริโภคกาม อย่าได้มีบุรุษอื่นเลย ต่อแต่นั้น

พระราชกุมารทรงถือดาบเล่มหนึ่งแล้ว เสด็จไปเพื่อจะ

ฆ่าบุรุษทั้งหลายเสีย ด้วยทรงดำริว่า เราจักบริโภคกาม

แต่เพียงผู้เดียว อย่าพึงมีบุรุษอื่นอยู่เลย.

ต่อแต่นั้น ชาวชนบททั้งปวงจึงมาประชุมกัน

ถวายเรื่องราวร้องทุกข์ว่า ข้าแต่พระมหาราชา พระ-

ราชโอรสของพระองค์นี้ ทรงเบียดเบียนผู้หาโทษมิได้

พระเจ้าข้า.

พระเจ้ากาสีบรมกษัตริย์ ทรงเนรเทศพระราช-

กุมารออกไปจากรัฐสีมาของพระองค์แล้ว มีพระราช

โองการว่า อาณาเขตของเรามีอยู่เพียงใด เจ้าอย่าอยู่

ในอาณาเขตของเราเพียงนั้นเป็นอันขาด.

ครั้งนั้น พระราชกุมารทรงพาพระชายาไปจน

บรรลุถึงสมุทรนทีแห่งหนึ่ง ทรงสร้างบรรณศาลา

แล้ว จึงเสด็จเข้าไปสู่ป่า เพื่อแสวงหาผลาผล.