ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๑ · หน้า ๑๘๘ · ข้อ 2191 2192 2193
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ข้าพระพุทธเจ้าขอถวายบังคมพระองค์ ข้าแต่พระองค์

ผู้ทรงผดุงกาสิกรัฐให้รุ่งเรือง ข้าพระพุทธเจ้าขอถวาย

บังคมพระองค์ ข้าพระพุทธเจ้าขอประคองอัญชลีแด่

พระองค์ ขอเชิญเสด็จทอดพระเนตรนิเวศน์ ของ

ข้าพระพุทธเจ้าเถิด พระเจ้าข้า.

[๒๑๙๑] (พระราชาตรัสตอบว่า) ดูก่อนนาคราช

แท้จริง คนทั้งหลายเขากล่าวถึงเหตุที่มนุษย์ จะพึง

คุ้นเคยกับอมนุษย์ว่า พึงคุ้นเคยกันได้ยาก ถ้าท่านขอ

ร้องเราถึงเรื่องนั้น เราก็อยากจะไปดูนิเวศน์ของท่าน.

[๒๑๙๒] (พระยานาคราชกราบทูลว่า) ข้าแต่

พระราชา แม้ถึงว่าลมจะพัดภูเขาไปได้ก็ดี พระจันทร์

และพระอาทิตย์ จะพึงเผาผลาญแผ่นดินก็ดี แม่น้ำ

ทุกสายพึงไหลทวนกระแสก็ดี ถึงกระนั้น ข้าพระ-

พุทธเจ้า ก็จะไม่กล่าวคำเท็จเลย.

ข้าแต่พระราชา ท้องฟ้าจะทำลายไป ทะเลจะ

เหือดแห้งไป มหาปฐพีมีนามว่า ภูตธรา และพสุนธรา

จะพึงม้วนได้ เมรุบรรพตอันหนาแน่นด้วยศิลา จะ

พึงถอนไปทั้งราก ถึงกระนั้น ข้าพระพุทธเจ้า ก็จะ

ไม่กล่าวคำเท็จเลย.

[๒๑๙๓] (พระราชาตรัสว่า) ดูก่อนนาคราช

แท้จริง คนทั้งหลาย เขากล่าวถึงเหตุที่มนุษย์จะพึง

คุ้นเคยกับอมนุษย์ว่า พึงคุ้นเคยกันได้ยาก ก็ถ้าเธอ

ขอร้องเราถึงเรื่องนั้น เราก็อยากไปดูนิเวศน์ของเธอ.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้