ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๑ · หน้า ๒๘๗ · ข้อ 2284
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

นักเล่นกลทั้งหลาย เมื่อกระทำกลมายา ณ

ท่ามกลางสนาม ย่อมลวงนัยน์ตาประชาชนในที่นั้นๆ

ให้หลงเชื่อได้ แต่ไม่สามารถจะลวงมัจจุราชให้หลง

เชื่อได้ เพราะเหตุนั้น ข้าพระพุทธเจ้าจึงคิดว่า จะบวช

ประพฤติธรรม.

อสรพิษที่มีพิษร้าย โกรธขึ้นมาแล้ว ย่อมขบกัด

มนุษย์ให้ถึงตายได้ แต่ไม่สามารถจะขบกัดมัจจุราช

ให้ตายได้ เพราะเหตุนั้น ข้าพระพุทธเจ้าจึงคิดว่า จะ

บวชประพฤติธรรม.

อสรพิษทั้งหลายโกรธขึ้นแล้ว ขบกัดผู้ใด หมอ

ทั้งหลายย่อมถอนพิษร้ายนั้นได้ แต่จะถอนพิษของผู้

ถูกมัจจุราชประทุษร้ายหาได้ไม่ เพราะเหตุนั้น ข้า-

พระพุทธเจ้าจึงคิดว่า จะบวชประพฤติธรรม.

แพทย์ผู้มีชื่อเสียงเหล่านี้คือ แพทย์ธรรมมนตรี

แพทย์เวตตรุณะ แพทย์โภชะ อาจจะกำจัดพิษ

พระยานาคได้ แต่แพทย์เหล่านั้น ต้องทำกาลกิริยา

นอนตาย เพราะเหตุนั้น ข้าพระพุทธเจ้าจึงคิดว่า

จะบวชประพฤติธรรม.

วิชาธรทั้งหลาย เมื่อร่ายอาคมชื่อ โฆรมนต์

ย่อมหายตัวไปได้ด้วยโอสถทั้งหลาย แต่หายตัวไม่ให้

มัจจุราชเห็นไม่ได้เลย เพราะเหตุนั้น ข้าพระพุทธเจ้า

จึงคิดว่า จะบวชประพฤติธรรม.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้