ย่อมมุ่งหวังกลิ่นนั้น ดังพวงบุปผชาติอันวิจิตรมีกลิ่น-

หอม เพราะว่าเทวดาทั้งหลาย มิได้มีความสำคัญใน

กลิ่นนี้ ว่าเป็นปฏิกูล.

[๒๔๕๓] (อนุสิสสดาบส กล่าวว่า) ท้าวมฆวาฬ

สุชัมบดี เทวราช องค์ปุรินททะ ผู้เป็นใหญ่แห่งภูต

มีพระยศ เป็นจอมแห่งทวยเทพ ทรงย่ำยีหมู่อสูร

ทรงรอคอยโอกาส เพื่อตรัสถามปัญหา.

บรรดาหมู่ฤๅษีผู้เป็นบัณฑิตเหล่านี้ ณ ที่นี้ ใคร

เล่าหนอถูกถามแล้ว จักพยากรณ์ปัญหาอันสุขุม ของ

พระราขาทั้ง ๓ พระองค์ ผู้เป็นใหญ่ในหมู่มนุษย์

และของท้าววาสวะ ผู้เป็นจอมแห่งทวยเทพได้.

[๒๔๕๔] (หมู่ฤาษี กล่าวว่า) ท่านสรภังคฤๅษี

ผู้เรืองตบะนี้ เว้นจากเมถุนธรรม ตั้งแต่เกิดมา เป็น

บุตรของปุโรหิตาจารย์ ได้รับฝึกฝนมาเป็นอย่างดี

ท่านจะพยากรณ์ปัญหา ของพระราชาเหล่านั้นได้.

[๒๔๕๕] (อนุสิสสดาบส กล่าวว่า) ข้าแต่ท่าน

โกณฑัญญะ ขอท่านได้โปรดพยากรณ์ปัญหา ฤๅษีทั้ง

หลายผู้ยังประโยชน์ให้สำเร็จ พากันขอร้องท่าน ข้า-

แต่ท่านโกณฑัญญะ ภาระนี้ย่อมมาถึงท่านผู้เจริญด้วย

ปัญญา ข้อนี้เป็นธรรมดาในหมู่มนุษย์.

[๒๔๕๖] (สรภังคดาบส ทูลว่า) มหาบพิตรผู้

เจริญทั้งหลาย อาตมาภาพให้โอกาสแล้ว เชิญตรัส