[๒๒๓๒] (ปุกกุสบัณฑิตทูลว่า) บุคคลควรเปิด-

เผยข้อความที่ควรติเตียน หรือควรสรรเสริญ อัน

เป็นเนื้อความลับ แก่พี่น้องซึ่งเป็นพี่ใหญ่ พี่กลาง

หรือน้อง ถ้าเขาตั้งอยู่ในศีล มีจิตตั้งมั่น.

[๒๒๓๓] (กามินทบัณฑิตทูลว่า) บิดาควรเปิด-

เผยข้อความที่ควรติเตียน หรือความสรรเสริญอัน

เป็นเนื้อความลับ แก่บุตรผู้ดำเนินไปตามใจของบิดา

เป็นอนุญาตบุตร มีปัญญาไม่ทรามกว่าบิดา.

[๒๒๓๔] (เทวินทบัณฑิตทูลว่า) ข้าแต่พระจอม

ประการาษฎร์ ผู้ประเสริฐกว่ามนุษย์นิกร บุตรควร-

เปิดเผยข้อความที่ควรติเตียน หรือควรสรรเสริญ

อันเป็นเนื้อความลับ แก่มารดาผู้เลี้ยงดูบุตร ด้วย

ความพอใจรักใคร่.

[๒๒๓๕] (มโหสถทูลว่า) การปกปิดความลับเอา

ไว้นั่นแหละเป็นความดี การเปิดเผยความลับบัณฑิต

ไม่สรรเสริญเลย นักปราชญ์พึงอดกลั้น ในเมื่อประ-

โยชน์ยังไม่สำเร็จ เมื่อประโยชน์สำเร็จแล้ว พึงกล่าว

ตามสบาย.

[๒๒๓๖] ข้าแต่พระราชาผู้ประเสริฐ พระองค์

ทรงมีพระมนัสวิปริตไปอย่างไรหรือ ข้าแต่พระจอม-

ประชากร หม่อมฉัน ขอฟังพระดำรัสของพระองค์

พระองค์ทรงดำริอย่างไรหรือ จึงทรงโทมนัสข้าแต่

สมมติเทพ ความผิดของหม่อมฉันไม่มีเลยหรือ.