ที่ไหน พี่หลงไหลในตัวเธอ ผู้มีดวงเนตรอันแจ่มใส

เหมือนดวงตามฤค ผู้ทรงผ้ากรองทอง ดูก่อนพระน้อง

ผู้มีตะโพนอันผึ่งกาย พี่ปรารถนาแต่ตัวเธอ พี่ไม่ต้อง

การด้วยราชสมบัติ.

[๙๗] ดูก่อนพระเจ้ากุสราช ผู้ใดปรารถนาคน

ที่เขาไม่ปรารถนาตน ผู้นั้นย่อมมีแต่ความไม่เจริญ

หม่อมฉันไม่รักพระองค์ พระองค์ก็จะให้หม่อมฉันรัก

เมื่อเขาไม่รัก พระองค์ก็ยังปรารถนาให้เขารัก.

[๙๘] นรชนใดได้คนที่เขาไม่รักตัว หรือที่รัก

ตัวมาเป็นที่รัก เราสรรเสริญการได้ในสิ่งนี้ ความไม่

ได้ในสิ่งนั้นเป็นความชั่วช้า.

[๙๙] พระองค์ทรงปรารถนา ซึ่งหม่อมฉันผู้ไม่

ปรารถนา เปรียบเหมือนพระองค์เอาไม่กรรณิการ์มา

แคะเอาเพชรในหิน หรือเหมือนเอาตาข่ายมาดักลม

ฉะนั้น.

[๑๐๐] หินคงฝังอยู่ในหฤทัยมีลักษณะอ่อน

ละมุนละไม ของเธอเป็นเเน่ เพราะตั้งแต่ฉันมาจาก

ชนบทภายนอก ยังไม่ได้ความชื่นชมจากเธอเลย

พระราชบุตรียังทำหน้านิ่วคิ้วขมวด มองดูฉันอยู่ตราบ

ใด ฉันก็คงต้องเป็นพนักงาน เครื่องต้นภายในบุรีของ

พระเจ้ามัททราชอยู่ตราบนั้น ต่อเมื่อใดพระราชบุตร

ยิ้มแย้มแจ่มใสมองดูฉัน ฉันก็จะเลิกเป็นพนักงาน

เครื่องต้น กลับเป็นพระเจ้ากุสราชเมื่อนั้น.