ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๔ · หน้า ๑๑๒ · ข้อ 774
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

การสร้างยึดถือไว้ด้วยความโลภ เปลื้องได้ยาก เข้า

ถึงคลอง ด้วยคำของพวกพราหมณ์ ผู้แต่งกาพย์กลอน

จิตของพวกคนโง่ ยังหลงใหลในทางลุ่มๆ ดอนๆ คน

ไม่มีปัญญาเชื่อเอาจริงจัง ราชสีห์ เสือโคร่ง เสือ-

เหลือง มีกำลังอย่างลูกผู้ชาย พราหมณ์ไม่มีกำลังเช่น

นั้นเลย ความเป็นมนุษย์ของพราหมณ์เหล่านั้น พึง

เห็นเหมือนของโค ชาติของพราหมณ์เหล่านั้นเท่านั้น

ไม่มีใครเสมอ สิ่งอื่น ๆ เสมอกันหมด ถ้าแหละพระ

ราชาทรงชำนะหมู่ศัตรูได้ โดยลำพังพระองค์เอง

ประชาราษฏร์ของพระราชานั้นพึงมีสุขอยู่เสมอ มนต์

ของกษัตริย์ และไตรเพทเหล่านี้ มีความหมายเสมอ

กัน ถ้าไม่วินิจฉัยความแห่งมนต์ และไตรเพทนั้นก็

ไม่รู้ เหมือนทางที่น้ำท่วม มนต์ของกษัตริย์และไตร

เพทเหล่านี้ มีความหมายเสมอกัน ลาภ ไม่มีลาภ

ยศ ไม่มียศ ทั้งหมดเทียวเป็นธรรมดาของวรรณะทั้ง ๔

นั้น พวกคฤหบดี ใช้คนจำนวนมากให้ทำการงานใน

แผ่นดิน เพราะเหตุแห่งทรัพย์และข้าวเปลือก ฉันใด

แม้พวกพราหมณ์ผู้ทรงไตรเพท ก็ฉันนั้น ย่อมใช้คน

เป็นจำนวนมาก ให้ทำการงานในแผ่นดิน ในวันนี้

พราหมณ์เหล่านั้นเสมอกันกับคฤหบดี มีความขวน

ขวายประกอบในกามคุณเป็นนิตย์ ใช้คนจำนวนมาก

ไม่ทำการงานในแผ่นดินเหมือนกัน พราหมณ์เหล่านั้น

เป็นผู้รู้รสสองอย่าง หาปัญญามิได้.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้