เหตุไรจึงไม่กลัวและไม่ถวายบังคมดิฉันเล่า อาการที่

ทำเช่นนี้ ดูเหมือนไม่ใช่อาการของผู้มีปัญญา. วิธุรบัณฑิตกราบทูลเป็นคาถาว่า

ข้าแต่พระนางเจ้านาคี ข้าพระองค์เป็นผู้ไม่กลัว

และไม่เป็นผู้อันภัยคือความตายคุกคาม นักโทษประ-

หารไม่พึงไหว้เพชฌฆาต หรือเพชฌฆาตก็ไม่พึงให้นัก

โทษประหารกราบไหว้ตน อย่างไรหนอ นรชนจะ

กราบไหว้บุคคลผู้ที่ปรารถนาจะฆ่าตน และผู้ปรารถนา

จะฆ่าเขา จะพึงให้บุคคลผู้ที่ตนจะฆ่ากราบไหว้ตน

อย่างไรเล่า กรรมนั้นย่อมไม่สำเร็จประโยชน์ พระ-

เจ้าข้า.

พระนางวิมลาตรัสว่า

ดูก่อนบัณฑิต คำนั้นถูกอย่างที่ท่านพูด ท่านพูด

จริง นักโทษประหารไม่พึงกราบไหว้เพชฌฆาต หรือ

เพชฌฆาตก็ไม่พึงให้นักโทษประหารกราบไหว้ตน

อย่างไรหนอนรชน จึงจะกราบไหว้บุคคลผู้ปรารถนา

จะฆ่าตน และผู้ปรารถนาจะฆ่าเขา จะพึงให้บุคคลผู้

ที่ตนจะฆ่ากราบไหว้เล่า กรรมนั้น ย่อมไม่สำเร็จ

ประโยชน์เลย.

ลำดับนั้น พระมหาสัตว์ เมื่อจะทำปฏิสันถารกับพระนางวิมลาเทวี จึงทูลเป็นคาถาว่า