ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๒
ฉบับ มมร. · เล่ม ๖๔ · หน้า ๔ · ข้อ 697 698 699 700
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

เสียงนกยูงและนกกระเรียน เป็นที่เกษมสำราญของ

ผู้มีอาจารวัตร.

[๖๙๗] ดูกรพราหมณ์ ท่านพร้อมด้วยบุตรและ

ภรรยา ไปถึงนาคพิภพแล้ว เราจะบูชาท่านด้วยกาม

ทั้งหลาย ท่านจักอยู่เป็นสุข.

[๖๙๘] แผ่นดินมีพื้นอันราบเรียบ ประกอบด้วย

ต้นกฤษณาเป็นอันมาก ดารดาษด้วยหมู่แมลงค่อมทอง

มีหญ้าเขียวชะอุ่มงามอุดม หมู่ไม้อันน่ารื่นรมย์ สระ-

โบกขรณีที่สร้างไว้สวยงาม ระงมด้วยเสียงหงส์ มี

ดอกปทุมร่วงหล่นอยู่เกลื่อนกลาด มีปราสาท ๘ มุม

มีเสาพันเสาอันขัดเกลาดีแล้วทุกเสา สำเร็จด้วยแก้ว

ไพฑูรย์ เรืองจรูญด้วยเหล่านางนาคกัญญา พระองค์

เป็นผู้บังเกิดในวิมานทิพย์อันกว้างใหญ่ เป็นวิมาน

เกษมสำราญรื่นรมย์ มีสุขหาอันใดจะเปรียบปานมิได้

ด้วยบุญของพระองค์ พระองค์เห็นจะไม่ทรงหวังวิมาน

ของพระอินทร์ เพราะฤทธิ์อันยิ่งใหญ่ไพบูลย์ของ

พระองค์นี้ ก็เหมือนของท้าวสักกะผู้รุ่งเรือง ฉะนั้น.

[๖๙๙] อานุภาพของคนรับใช้ชั้นผู้ใหญ่ ซึ่งอยู่ใน

บังคับบัญชาของท้าวสักกเทวราชผู้รุ่งเรือง ใคร ๆ ไม่

พึงถึงแม้ด้วยใจ.

[๗๐๐] เราปรารถนาวิมานของเทวดาทั้งหลาย

ผู้ตั้งอยู่ในความสุขนั้น จึงไปรักษาอุโบสถอยู่บนจอม

ปลวก.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้