ของเช่นนี้แลสมควรจะพระราชทาน สมควรแก่พวก

พราหมณ์ ข้าแต่พระเจ้าสัญชัย ไฉนพระเวสสันดร

ราชโอรส ผู้เป็นพระราชาโดยสืบพระวงศ์ของพระองค์

ผู้ผดุงสีพีรัฐ จึงทรงพระราชทานพระยาคชสารไป ถ้า

พระองค์จักไม่ทรงทำตามถ้อยคำของชนชาวสีพี ชน

ชาวสีพีก็เห็นจักทำพระองค์พร้อมด้วยพระราชโอรสไว้

ในเงื้อมมือ.

พระเจ้าสัญชัยทรงมีพระดำรัสว่า

[๑๐๖๐] ถึงชนบทจะไม่มี และแม้แว่นแคว้นจะ

พินาศไปก็ตามเถิด เราไม่พึงขับไล่พระราชบุตรผู้ไม่

มีโทษจากแว่นแคว้นของตนตามคำของชาวสีพี เพราะ

พระราชบุตรเกิดจากอกของเรา ถึงชนบทจะไม่มี และ

แม้แว่นแคว้นจะพินาศไปก็ตามเถิด เราก็ไม่พึงขับไล่

พระราชบุตรผู้ไม่มีโทษจากแว่นแคว้นของตน ตาม

คำของชาวสีพี เพราะพระราชบุตรเกิดแต่ตัวเรา อนึ่ง

เราไม่พึงประทุษร้ายในพระราชบุตรนั้น เพราะเธอมี

ศีลและวัตรอันประเสริฐ แม้คำติเตียนจะพึงมีแก่เรา

และเราจะพึงประสบบาปเป็นอันมาก เราจะให้ฆ่า

พระเวสสันดรบุตรของเราด้วยศาสตราอย่างไรได้. ชาวสีพีกราบทูลว่า

[๑๐๖๑] พระองค์อย่าได้รับสั่งให้ฆ่าพระเวส-

สันดรนั้นด้วยท่อนไม้หรือศาสตราเลย ทั้งพระเวส-

สันดรนั้นก็ไม่ควรแก่เครื่องพันธนาการ แต่จงทรง