บนยอดไม้ พวกสตรีเป็นอันมากได้เห็นนาคเหล่านั้น

แผ่พังพานห้อยอยู่ ตามที่ต่าง ๆ หายใจฟู่ ๆ ก็พากัน

คร่ำครวญ ชาวเมืองพาราณสีมีความสะดุ้งกลัว เดือด

ร้อน ก็พากันไปประชุมกอดอกร้องทุกข์ว่า ขอพระ-

องค์จงทรงพระราชทานพระราชธิดา แก่พระยานาค

เถิดพระเจ้าข้า.

[๖๙๔] ท่านชื่ออะไร มีนัยน์ตาแดง อกผาย นั่ง

อยู่ท่ามกลางป่าอันเต็มไปด้วยดอกไม้ สตรี ๑๐ คน

เป็นใคร ทรงเครื่องประดับล้วนแต่ทองคำ นุ่งผ้างาม

ยืนเคารพอยู่ ท่านเป็นใคร มีแขนใหญ่ รุ่งเรืองอยู่

ในท่ามกลางป่า เหมือนไฟอันลุกโชนด้วยเปรียง ท่าน

คงเป็นผู้มีศักดิ์ใหญ่คนใดคนหนึ่ง เป็นยักษ์หรือ

เป็นนาคผู้มีอานุภาพมาก.

[๖๙๕] เราเป็นนาคผู้มีฤทธิ์เดช ยากที่ใคร ๆ

จะล่วงได้ ถ้าแม้เราโกรธแล้ว พึงขบชนบทที่เจริญ

ให้แหลกได้ด้วยเดช มารดาของเราชื่อสมุททชา บิดา

ของเราชื่อว่าธตรฐ เราเป็นน้องของสุทัสสนะ คน

ทั้งหลายเรียกเราว่า ภูริทัต.

[๖๙๖] ท่านเพ่งดูห้วงน้ำลึกวนอยู่ทุกเมื่อใด น่า

กลัว ห้วงน้ำนั้นเป็นที่อยู่อันรุ่งเรืองของเรา ลึก

หลายร้อยชั่วบุรุษ ท่านอย่ากลัวเลย จงเข้าไปยังแม่น้ำ

ยมุนา เป็นแม่น้ำมีสีเขียวไหลจากกลางป่า กึกก้องด้วย