นันทิเสนอุบาสก จึงถามอีกว่า :-

เอาเถอะ เราจะให้ผ้านุ่งแก่เจ้า เจ้าจงนุ่งผ้า

นี้ ครั้นนุ่งผ้านี้แล้ว จงมา ฉันจะนำเจ้าไปสู่เรือน

เจ้าไปเรือนแล้ว จักได้ผ้า ข้าว และน้ำ ทั้งจักได้

ชมบุตรและลูกสะใภ้ของเธออีกด้วย.

ลำดับนั้น นางเปรตจึงได้กล่าวคาถา ๒ คาถา แก่นันทิเสน อุบาสกนั้นว่า :-

ผ้านั้น ถึงพี่จะให้ที่มือของฉัน ด้วยมือ

ของพี่เอง ก็ไม่สำเร็จประโยชน์แก่ฉันได้ ขอพี่

จงเลี้ยงดูภิกษุทั้งหลาย ผู้สมบูรณ์ด้วยศีล ผู้

ปราศจากราคะ ผู้เป็นพหูสูต ให้อิ่มหนำด้วยข้าว

และน้ำ แล้วอุทิศส่วนบุญไปให้ดิฉัน เมื่อท่านทำ

อย่างนั้น ดิฉันจักมีความสุข สำเร็จความปรารถนา

ทั้งปวง.

ลำดับนั้น พระสังคีติกาจารย์ กล่าว ๔ คาถานี้ว่า :-

นันทิเสนอุบาสก รับคำแล้ว ได้ให้ทาน

เป็นอันมาก คือข้าว น้ำ ของเคี้ยว ผ้า และ

เสนาสนะ ร่ม ของหอม ดอกไม้ และรองเท้า

หลากชนิด เลี้ยงดูภิกษุทั้งหลาย ผู้สมบูรณ์ด้วย

ศีล ปราศจากราคะเป็นพหูสูต ให้อิ่มหนำด้วยข้าว

และน้ำแล้ว อุทิศส่วนบุญไปให้นางในทันตาเห็น