แห่งทานมีอยู่ในโลกหน้า มนุษย์แม้เหล่านั้นจัก

เกิดเป็นเปรตเสวยทุกข์ใหญ่ เหมือนข้าพระองค์

ฉะนั้น ธิดาของข้าพระองค์ปนอยู่เนื่อง ๆ ว่า เรา

จักให้ทานอุทิศให้มารดา บิดา ลุง ป้า น้า อา

ปู่ ย่า ตา ยาย พวกพราหมณ์กำลังบริโภคทาน

อันธิดาของข้าพระองค์ตกแต่งแล้ว ข้าพระองค์

จะไปยังเมืองอันธกาวินทนคร เพื่อบริโภคอาหาร

พระราชาจึงตรัสสั่งเขาว่า ถ้าท่านไปได้

เสวยผลทานนั้น พึงรีบลับมาบอกเหตุที่มีจริง

แก่เรา เราฟังคำอันมีเหตุผลควรเชื้อถือได้แล้ว

จักทำการบูชาบ้าง จูฬเศรษฐีเปรตทูลรับพระ-

ดำรัสแล้ว ได้ไปยังอันธกาวินทนครนั้น แต่ไม่ได้

รับผลแห่งทานนั้นเพราะพราหมณ์ทั้งหลายที่

บริโภคภัต เป็นผู้ไม่มีศีล ไม่สมควรแก่ทักษิณา

ภายหลังจูฬเศรษฐีเปรตกลับมาสู่นครราชคฤห์

อีก ได้ไปแสดงกายให้ปรากฏ เฉพาะพระพักตร์

ของพระเจ้าอชาตศัตรูผู้เป็นใหญ่กว่าหมู่ชน

พระราชาทอดพระเนตรเห็นเปรตนั้นกลับมาอีก

จึงตรัสถามว่า เราจะให้ทานอะไร ถ้าเหตุที่จะให้

ท่านอิ่มหนำตลอดกาลมีอยู่ไซร้ ขอท่านจงบอก

เหตุนั้นแก่เรา.