อังกุรพาณิชถามว่า :-

เพราะเหตุไร นิ้วมือของท่านจึงงอหงิก

ปากของท่านจึงเบี้ยว และนัยน์ตาทะเล้นออก

ท่านได้ทำบาปกรรมอะไรไว้.

เปรตนั้นตอบว่า :-

เราอันคฤหบดีตั้งไว้ในการให้ทาน ในโรง

ทานของคฤหบดี ผู้มีอังคีรส ผู้มีศรัทธา เป็น

ฆราวาส ผู้ครอบครองเรือน เห็นยาจกผู้มีความ

ประสงค์ด้วยโภชนะ มาที่โรงทานนั้น ได้หลีก

ไปทำการบุ้ยปากอยู่ ณ ที่ข้างหนึ่ง เพราะกรรม

นั้น นิ้วของเราจึงงอหงิก ปากของเราจึงเบี้ยว

นัยน์ตาทะเล้นออกมา เราได้ทำบาปกรรมนั้นไว้.

อังกุรพาณิชถามว่า :-

แน่ะบุรุษเลวทราม การที่ท่านมีปากเบี้ยว

ตาทั้ง ๒ ทะเล้นเป็นการชอบแล้ว เพราะท่านได้

ทำการบุ้ยปากต่อทานของผู้อื่น ก็ไฉน อสัยห-

เศรษฐีเมื่อจะให้ทาน จึงได้มอบข้าว น้ำ ของเคี้ยว

ผ้า และเสนาสนะ ให้ผู้อื่นจัดแจง ก็เราไปจาก

ที่นี้ถึงทวารกะนครแล้ว จักเริ่มให้ทานที่นำความ

สุขมาให้แก่เราแน่แท้ เราจักให้ข้าว น้ำ ผ้า เสนา-

สนะ บ่อน้ำ สระน้ำ และสะพานทั้งหลายในที่เดิน