๑๒ โยชน์ จากที่พระพุทธเจ้าประทับ ส่วน

อินทกเทพบุตรนั่งในที่ใกล้พระผู้มีพระภาคเจ้า

รุ่งเรืองกว่าอังกุรเทพบุตร พระสัมพุทธเจ้าทอด

พระเนตรเห็นอังกุรเทพบุตรกับอินทกเทพบุตร

แล้ว เมื่อจะทรงประกาศทักขิไณยบุคคล จึงได้

ตรัสพระพุทธพจน์นี้ความว่า ดูก่อนอังกุรเทพ-

บุตร มหาทานท่านให้แล้วสิ้นกาลนาน ท่านมาสู่

สำนักเรา ไฉนจึงนั่งอยู่ไกลนัก. อังกุรเทพบุตร

อันพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้มีพระองค์อันอบรมแล้ว

ทรงตักเตือนแล้ว ได้กราบทูลว่า จะประสงค์

อะไร ด้วยทานของข้าพระองค์นั้นอันว่างเปล่า

จากพระทักขิไณยบุคคล อินทกเทพบุตรนี้นั้น

ให้ทานนิดหน่อย รุ่งเรืองยิ่งกว่าข้าพระองค์ ดุจ

พระจันทร์ในหมู่ดาว ฉะนั้น.

อังกุรเทพบุตรทูลว่า :-

พืชแม้มากที่บุคคลหว่านแล้วในนาดอน

ผลย่อมไม่ไพบูลย์ ทั้งไม่ยังชาวนาให้ปลื้มใจ

ฉันใด ทานมากมายอันบุคคลเข้าไปตั้งไว้ในบุคคล

ผู้ทุศีลก็ฉันนั้นเหมือนกัน ย่อมไม่มีผลไพบูลย์

ทั้งไม่ยังทายกให้ปลื้มใจ พืชแม้น้อยอันบุคคล

หว่านแล้วในนาดี เมื่อฝนหลั่งสายน้ำโดยสม่ำ