ภิกษุ ทรงบำรุงสงฆ์โดยความเคารพ ในกาลนั้น

บุรุษผู้ถูกเสียบหลาว หายโรค เป็นสุขสบายดี

ได้เข้าถึงบรรพชา แม้ชนทั้งสองอาศัยกัปปิตก-

ภิกษุผู้ประเสริฐ ได้บรรลุสามัญผล การคบหา

สัปบุรุษเช่นนี้ย่อมมีผลมากตั้งร้อย แก่วิญญูชน

ผู้รู้แจ้ง บุรุษผู้ถูกเสียบหลาวได้บรรลุผลอัน

ยอดเยี่ยม ส่วนพระเจ้าอัมพสักขระได้บรรลุ

โสดาปัตติผล.

จบ อัมพสักขรเปตวัตถุที่ ๑

มหาวรรคที่ ๔

อรรถกถาอัมพสักขรเปตวัตถุที่ ๑

เรื่องอัมพสักขรเปรตนี้ มีคำเริ่มต้นว่า เวสาลี นาม นครตฺถิ วชฺชีนํ ดังนี้. เรื่องนั้นเกิดขึ้นได้อย่างไร. เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้า ประทับอยู่ในพระเชตวันมหาวิหาร เจ้าลิจฉวีนามว่า อัมพสักขระ เป็นมิจฉาทิฏฐิ เป็นนัตถิกวาทะ ครองราชย์ในเมืองเวสาลี.

ก็สมัยนั้น ในพระนครเวสาลี มีเปือกตมอยู่ในที่ใกล้ร้าน

ตลาดของพ่อค้าคนหนึ่ง. ชนเป็นอันมากในที่นั้น โดดข้ามไปลำบาก

บางคนเปื้อนโคลน. พ่อค้านั้นเห็นดังนั้น จึงคิดว่า คนเหล่านี้อย่า