พระมหาโมคคัลลานเถระกล่าวว่า

เมื่อชาติก่อน ท่านเกิดเป็นมนุษย์ ได้ทำ

กรรมไว้ด้วยตนเอง เราจะบอกเนื้อความนั้นกะ

ท่าน ขอท่านจงฟังแล้วจำเนื้อความข้อนั้นไว้

ท่านเดินกัดกินอ้อยไป และมีบุรุษคนหนึ่งเดิน

ตามหลังท่านไป เขาหวังจะกินอ้อย จึงบอกแก่

ท่าน ท่านก็มิได้พูดอะไร ๆ แก่เขา ท่านไม่พูด

เขาจึงได้วิงวอนว่า ขอท่านพึงให้อ้อยเถิด ท่าน

ได้ให้อ้อยแก่บุรุษนั้นโดยข้างหลัง นี้เป็นผลแห่ง

กรรมนั้น เชิญท่านพึงไปถือเอาอ้อยข้างหลังซิ

ครั้นถือเอาได้แล้ว จงกินให้อิ่มหนำเถิด เพราะ

เหตุนั้นแหละ ท่านจักเป็นผู้เบิกบานร่าเริงบันเทิง

ใจ เปรตนั้นได้ไปถือเอาโดยข้างหลัง ครั้นแล้ว

จึงได้กินอ้อยนั้นจนอิ่มหนำ เพราะเหตุนั้นแล

เปรตนั้นได้เป็นผู้เบิกบานร่าเริงบันเทิงใจ.

จบ อุจฉุเปตวัตถุที่ ๕

อรรถกถาอุจฉุเปตวัตถุที่ ๕

เรื่องอุจฉุเปรตนี้ มีคำเริ่มต้นว่า อิทํ มม อุจฺฉุวนํ มหนฺตํ

ดังนี้. เหตุเกิดของเรื่องนั้น เป็นอย่างไร ?