๗. ราชปุตตเปตวัตถุ

ว่าด้วยประทุษร้ายต่อฤๅษีตกนรกแล้วมาเป็นเปรต

[๑๒๗] ผลแห่งกรรมทั้งหลาย ที่พระราชโอรส

ทำไว้ในชาติก่อน พึงย่ำยีหัวใจ พระราชโอรส

ได้เสวยรูป เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะ อันน่า

รื่นรมย์ใจ และการฟ้อนรำขับร้อง ความยินดี

ความสนุกสนานเป็นอันมาก เสด็จเที่ยวไปใน

สวนแล้วเข้าไปสู่เมืองราชคฤห์ ได้ทรงเห็น

พระปัจเจกพุทธเจ้านามว่าสุเนตตะ ผู้มีตนอัน

ฝึกแล้วมีจิตตั้งมั่น มักน้อย สมบูรณ์ด้วยหิริ

ยินดีในอาหารเฉพาะที่มีอยู่ในบาตร จึงเสด็จลง

จากคอช้างแล้วตรัสถามว่า ได้อะไรบ้างพระผู้-

เป็นเจ้า แล้วทรงจับบาตรของพระปัจเจกพุทธเจ้า

ยกขึ้นสูง แล้วทุ่มลงที่พื้นดินให้แตก ทรงพระ

สรวล หลีกไปหน่อยหนึ่ง ได้ตรัสกะพระปัจเจก-

พุทธเจ้าผู้แลดูอยู่ด้วยอำนาจความกรุณาว่า เรา

เป็นพระราชโอรสของพระเจ้ากิตวะ แน่ะภิกษุ

ท่านจักทำอะไรเรา พระราชโอรสยัดเยียด(ตก)

อยู่ในนรกเสวยผลอันเผ็ดร้อนของกรรมอัน

หยาบช้านั้น พระราชโอรสผู้เป็นพาลทำบาป