๖. ปัญจปุตตขาทิกเปติวัตถุ

ว่าด้วยความหิวของนางเปรต

พระสังฆเถระถามว่า :-

[๙๑] ท่านเปลือยกาย มีผิวพรรณเลวทราม มี

กลิ่นเหม็นเน่าฟุ้งไป หมู่แมลงวันพากันตอม

เกลื่อนกล่น ท่านเป็นใครหนอมายืนอยู่ในที่นี้.

หญิงเปรตนั้นตอบว่า :-

ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ดิฉันเป็นเปรต ถึงทุคติ

เกิดในยมโลก เพราะทำกรรมอันลามกจึงต้อง

จากโลกนี้ไปสู่เปตโลก เวลาเช้าคลอดบุตร ๕ คน

เวลาเย็นอีก ๕ คน แล้วกินลูกเหล่านั้นหมด ถึง

บุตร ๑๐ คนเหล่านั้นก็ยังไม่อาจบรรเทาความหิว

ของดิฉัน หัวใจของดิฉันเร่าร้อนอยู่เป็นนิจเพราะ

ความหิว ดิฉันไม่ได้ดื่มน้ำที่ควรดื่ม ขอท่านจงดู

ดิฉันผู้ถึงความพินาศเช่นนี้เถิด.

พระเถระถามว่า :-

เมื่อก่อน ท่านได้ทำกรรมชั่วอะไรไว้ด้วย

กาย วาจา ใจ หรือท่านกินเนื้อบุตรทั้งหลาย

เพราะวิบากแห่งกรรมอะไร.

หญิงเปรตนั้นตอบว่า :-