เมื่อก่อน หญิงร่วมสามีของดิฉันคนหนึ่ง

มีครรภ์ ดิฉันคิดชั่วต่อเขา มีใจประทุษร้าย ได้ทำ

ให้ครรภ์ตกไป เขามีครรภ์ ๒ เดือนเท่านั้น ไหล

ออกเป็นโลหิต ครั้งนั้น มารดาของเขาโกรธดิฉัน

เชิญพวกญาติมาประชุมซักถาม ให้ดิฉันทำการ

สบถและขู่เข็ญให้กลัว ดิฉันได้กล่าวคำสบถและ

มุสาวาทอย่างแรงว่า ถ้าดิฉันทำชั่วอย่างนี้ ขอให้

ดิฉันกินเนื้อบุตรเถิด ฉันมีกายอันเปื้อนด้วยหนอง

และโลหิต กินเนื้อบุตรทั้งหลาย เพราะวิบากแห่ง

กรรม คือ การทำให้ครรภ์ตกและการพูดมุสา

ทั้งสองนั้น.

จบ ปัญจปุตตขาทิกเปติวัตถุที่ ๖

อรรถกถาปัญจปุตตขาทกเปติวัตถุที่ ๖

เมื่อพระศาสดาประทับอยู่ในกรุงสาวัตถี ทรงปรารภ ถึงนางเปรตผู้เคี้ยวกินบุตร ๕ คน จึงตรัสคำเริ่มต้นว่า นคฺคา ทุพฺพณฺณรูปาสิ ดังนี้.

ได้ยินว่า มีภรรยาของกฏุมพีคนหนึ่ง ในหมู่บ้านไม่ไกล แต่กรุงสาวัตถี เป็นหญิงหมัน. พวกญาติของกฏุมพีคนนั้น ได้พากัน กล่าวดังนี้ว่า ภรรยาของเจ้าเป็นหมัน พวกเราจะนำหญิงสาวคนอื่น

มาให้เจ้า. เพราะความสิเนหาในภรรยานั้น เขาจึงไม่ปรารถนา