ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๙ · หน้า ๒๔๒ · ข้อ 1001 1002 1003 1004 1005
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๑๐๐๑] สหายผู้เที่ยวหากินตามฝั่ง ท่อนหาง

จักเป็นของเจ้า แต่ท่อนหัวจักเป็นของผู้เที่ยว

หากินในน้ำลึก ส่วนอีกท่อนกลางนี้ จักเป็น

ของผู้ตัดสิน.

[๑๐๐๒] ถ้าเราไม่วิวาทกันไซร้ ท่อนกลางก็จัก

เป็นอาหารไปได้นานวัน แต่เพราะวิวาทกัน

สุนัขจิ้งจอกจึงนำเอาปลาตะเพียนแดง ที่ไม่ใช่

หัวไม่ใช่หางไป คือท่อนกลาง.

[๑๐๐๓] วันนี้ฉันเห็นผัวมีอาหารเต็มปาก จึงชื่น

ใจเหมือนกษัตริย์ได้ราชสมบัติ เป็นพระราชา

แล้วพึงทรงชื่นชมก็ปานกัน.

[๑๐๐๔] พี่เป็นสัตว์เกิดบนบก ไฉนหนอ จึงจับ

ปลาในน้ำได้ ดูก่อนพี่ร่วมชีวิต พี่ถูกฉันถาม

แล้ว ขอจงบอกฉันว่าพี่ได้มาอย่างไร ?

[๑๐๐๕] คนทั้งหลายผ่ายผอม เพราะวิวาทกัน

มีความสิ้นทรัพย์ก็เพราะวิวาทกัน นาก ๒ ตัว

พลาดปลาชิ้นนี้ เพราะทะเลาะกัน แม่งามงอน

เจ้าจงกินปลาตะเพียนแดงเถิด.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้