ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๙ · หน้า ๒๙๘ · ข้อ 1032 1033 1034
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

[๑๐๓๒] ส่วนคนฉลาด มีกำลังบริหารหมู่คณะดี

เป็นประโยชน์แก่เหล่าญาติ เหมือนท้าววาสวะ

เป็นประโยชน์แก่ทวยเทพชาวไตรทศฉะนั้น.

[๑๐๓๓] อนึ่ง ผู้ใดเห็นศีล ปัญญาและสุตะ มี

ในตน ผู้นั้นย่อมประพฤติประโยชน์แก่คนทั้ง

๒ ฝ่าย คือทั้งแก่ตนเองและผู้อื่น.

[๑๐๓๔] เพราะฉะนั้น ธีรชนควรชั่งใจดูตัวเอง

เหมือนชั่งใจดูศีล ปัญญาและสุตะฉะนั้นแล้ว

จึงบริหารหมู่คณะบ้าง อยู่คนเดียวเว้นการ

บริหารบ้าง.

จบ กปิชาดกที่ ๙

อรรถกถาปิชาดกที่ ๙

พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภ แผ่นดินสูบพระเทวทัตแล้ว จึงตรัสเรื่องนี้ มีคำเริ่มต้นว่า ยตฺถ เวรี นิวสติ ดังนี้.

ดังจะกล่าวโดยย่อ เมื่อพระเทวทัตเข้าไปสู่แผ่นดินแล้ว ภิกษุทั้ง- หลายพากันตั้งเรื่องนี้ขึ้นสนทนากันในธรรมสภาว่า พระเทวทัตพินาศ

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้