ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑
ฉบับ มมร. · เล่ม ๕๙ · หน้า ๔๖๓ · ข้อ 1128
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ลำดับนั้น หญิงนั้นเมื่อจะบอกความแก่ท้าวสักกะเทวราช ได้ กล่าวคาถาที่ ๒ ว่า :-

ดูก่อนพราหมณ์ ข้าวสุกคลุกงา ที่ทำ

ให้สุกดีนี้ มิใช่เพื่อบริโภคเอง ธรรมคือความ

อ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ และธรรมคือสุจริต ๓

ประการ ได้สูญไปแล้ว วันนี้ข้าพเจ้าจักทำการ

บูชาธรรมนั้น ในกลางป่าช้า.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ธมฺโม ได้แก่ธรรมคือความอ่อนน้อม

ต่อผู้เจริญ. และธรรมคือสุจริต ๓ ประการ.

บทว่า ตสฺส ปหูนมชฺช ความว่า ข้าพเจ้าจักกระทำมตกภัตร คือภัตรเพื่อผู้ตายนี้ แก่ธรรมนั้น.

ต่อจากนั้น ท้าวสักกเทวราช จึงได้ตรัสคาถาที่ ๓ :-

ดูก่อนแม่กัจจานี เธอจงตริตรองก่อน

แล้วจึงทำการงาน ใครบอกเธอว่า ธรรมสูญ

เสียแล้ว ธรรมอันประเสริฐ เปรียบด้วยท้าว

สหัสสเนตร มีอานุภาพหาที่เปรียบมิได้ ย่อม

ไม่ตายในกาลไหน ๆ.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้