คนโน้นได้ชนะเรา คนโน้นได้ลักของของเรา

เวรของชนเหล่านั้น ย่อมระงับไปได้.

[๑๒๒๐] แต่ไหนแต่ไรมา ในโลกนี้ เวรย่อมไม่

ระงับด้วยเวร แต่ย่อมระงับได้ด้วยการไม่จอง

เวร ธรรมนี้เป็นของเก่า.

[๑๒๒๑] ก็ชนเหล่าอันย่อมไม่รู้สึกว่า พวกเราจะ

พากันยุบยับในท่ามกลางสงฆ์นี้ ส่วนชนเหล่า

ใดในหมู่นั้นย่อมรู้สึกได้ ความหมายมั่นกัน

ย่อมสงบระงับไป เพราะการทำไว้ในใจโดย

แยบคายของชนเหล่านั้น.

[๑๒๒๒] คนที่ปล้นแว่นแคว้นชิงทรัพย์สมบัติ

กันจนถึงปลงชีวิตลิดกระดูกกันแล้ว ก็ยังกลับ

สามัคคีกันได้ เหตุไรพวกเธอจึงไม่สามัคคี

กันเล่า.

[๑๒๒๓] ถ้าจะพึงได้สหายผู้มีปัญญาเป็นนักปราชญ์

ไปไหนไปด้วยกัน อยู่ด้วยช่วยทำประโยชน์

ให้สำเร็จ ควรชื่นชมมีสติเที่ยวไปกับสหายนั้น

จะครอบงำอันตรายทั้งปวงได้.