พฤติธรรม เมื่อคนตั้งแสนฆ่าสัตว์มาบูชาแก่

คนผู้ควรบูชาจำนวนพัน อิสรภาพนับตั้งแสน

นั้น ย่อมไม่ถึงแม้เสี้ยวแห่งผลทานของตน

เข็ญใจผู้ยังไทยธรรมให้เกิดโดยชอบให้อยู่.

[๑๔๕๑] เพราะเหตุ ? ยัญนี้ก็ไพบูลย์มีค่ามาก

จึงไม่เท่าค่าแห่งผลทานที่บุคคลให้โดยชอบ

ธรรมเล่า ไฉนอิสรภาพนับด้วยแสนของผู้

ที่บูชามากมายหลายพันนั้น จึงไม้เท่าแม้ส่วน

เสี้ยวแห่งผลทานของคนเข็ญใจผู้ยังไทยธรรม

ให้เกิดโดยชอบให้อยู่.

[๑๔๕๒] เพราะว่าคนบางคนตั้งอยู่ในกาย กรรม

เป็นต้น อันไม่เสมอกัน ทำสัตว์ให้ลำบากบ้าง

ฆ่าให้ตายบ้าง ทำให้เศร้าโศกบ้าง แล้วจึงให้

ทานทักษิณาทานนั้น มีหน้าชุ่มไปด้วยน้ำตา

พร้อมทั้งอาชญา จึงไม่เท่าถึงส่วนเสี้ยวแห่งผล

ทานที่บุคคลให้แล้วโดยชอบธรรม เพราะอย่าง

นี้อิสรภาพนับด้วยแสน ของผู้ที่บูชามากมาย

หลายพันเหล่านั้น จึงไม่เท่าถึงส่วนเสี้ยวแห่ง