[๑๒๐๓] ในกาลก่อน มารดาบิดาก็ดี พี่น้อง
ทั้งหลายก็ดี ได้บอกความเรื่องนี้แก่ฉันแล้ว
ว่าหางของท่านผู้ประทุษร้ายยาว ฉันจึงมาทาง
อากาศ.
[๑๒๐๔] แน่ะแม่แพะ ก็เพราะว่า ฝูงเนื้อเห็น
เจ้ามาในอากาศ จึงพากันหนีไปเสีย ภักษาหาร
ของเรา เจ้าทำให้พินาศหมดแล้ว.
[๑๒๐๕] เมื่อแม่แพะวิงวอนอยู่อย่างนี้ เสือ-
เหลืองผู้มีเลือดเป็นภักษาหารก็ขม้ำคอ วาจา
สุภาษิตมิได้มีในหมู่บุคคลผู้ประทุษร้าย.
[๑๒๐๖] เหตุผล สภาพธรรม วาจาสุภาษิตมิได้
มีในบุคคลผู้ประทุษร้ายเลย บุคคลพึงพยายาม
หลีกไปให้พ้นบุคคลผู้ประทุษร้าย ก็บุคคลผู้
ประทุษร้ายนั้น ย่อมไม่ยินดีคำสุภาษิต ของ