[๒๕๓๒] (พระนางเทวีตรัสว่า) ลูกรัก ท่านผู้ใด

ทรงชนะในแผ่นดิน ท่านผู้นั้นเจ้าไม่อาจจะฆ่าได้เลย

พระบิดาของเจ้าได้ตรัสกะแม่ว่า ฉันไม่มีความห่วงใย

จักไปบวช.

[๒๕๓๓] (พระโอรสองค์ใหญ่ทูลว่า) เมื่อก่อนเรา

เคยไปเที่ยวสวนด้วยรถ และรบกันด้วยช้างตกมัน เมื่อ

พระราชบิดาสุตโสมทรงผนวชแล้ว คราวนี้เราจักทำ

อย่างไร ?

[๒๕๓๔] (พระโอรสองค์น้อยทูลว่า) เมื่อพระมารดา

ของหม่อมฉันทรงกันแสงอยู่ และเมื่อพระเชษฐภาดา

ไม่ทรงยินยอม หม่อมฉันก็จักยึดพระหัตถ์ทั้งสองของ

พระบิดาไว้ เมื่อหม่อมฉันทั้งหลายไม่ยินยอม พระบิดา

จะยังเสด็จไปไม่ได้.

[๒๕๓๕] (พระมหาสัตว์ตรัสว่า) แม่นมเอ๋ย เชิญ

แม่ลุกขึ้นเถิด แม่จงพาพระกุมารนี้ ไปเล่นให้รื่นรมย์

เสียในที่อื่น เมื่อเรากำลังปรารถนาสวรรค์ กุมารนี้

อย่าทำอันตรายแก่เราเลย.

[๒๕๓๖] (พระพี่เลี้ยงกล่าวว่า) ไฉนหนอพระราชา

จึงทรงประทานแก้วมณี อันมีแสงสว่างนี้ เราจะ

ประโยชน์อะไรด้วยแก้วมณีนี้ เมื่อพระเจ้าสุตโสม

ทรงผนวชแล้ว เราจักทำอะไรได้ กับแก้วมณีนี้.