[๒๕๓๗] (เสนาคุตตอำมาตย์ทูลว่า) พระคลังน้อย

ของพระองค์ยังไพบูลย์ และพระคลังใหญ่ของพระองค์

ก็บริบูรณ์ ปฐพีมณฑลพระองค์ก็ทรงชนะแล้ว ขอ

พระองค์จงทรงยินดีเถิด อย่าทรงผนวชเลยพระเจ้าข้า.

[๒๕๓๘] (พระมหาสัตว์ตรัสว่า) คลังน้อยของเรา

ก็ไพบูลย์ คลังใหญ่ของเราก็บริบูรณ์ และปฐพีมณฑล

เราก็ชนะแล้ว แต่เราจักละสิ่งนั้น ๆ ออกบวช.

[๒๕๓๙] (กุลพันธเศรษฐีทูลว่า) ขอเดชะ ทรัพย์

ของข้าพระพุทธเจ้ามีมากมาย ข้าพระพุทธเจ้าไม่

สามารถจะนับได้ ข้าพระพุทธเจ้าขอถวายทรัพย์

ทั้งหมดนั้น แด่พระองค์ ขอพระองค์จงทรงยินดี อย่า

ทรงผนวชเลย พระพุทธเจ้าข้า.

[๒๕๔๐] (พระมหาสัตว์ตรัสว่า) ดูก่อนท่าน

กุลวัฒนเศรษฐี เรารู้ว่าทรัพย์ของท่านมีมาก และท่าน

ก็บูชาเรา แต่เราปรารถนาสวรรค์ เพราะฉะนั้น เรา

จึงจักต้องบวช.

[๒๕๔๑] ดูก่อนพ่อโสมทัต เราเป็นผู้กระสันนัก

ความไม่ยินดีย่อมมาครอบงำเรา อันตรายมีมาก เราจัก

บวชให้ได้ในวันนี้ทีเดียว.

[๒๕๔๒] (พระอนุชาโสมทัตทูลว่า) ข้าแต่พระเจ้า

พี่สุตโสม แม้กิจนี้พระองค์ทรงพอพระทัย ขอพระองค์

ทรงผนวช ณ บัดนี้ แม้หม่อมฉันก็จักบวชในวันนี้

ทีเดียว หม่อมฉันไม่อาจอยู่ห่างพระองค์ได้.