๑๑. นาคเปตวัตถุ

ว่าด้วยกรรมทำให้เป็นเทพและเป็นเปรต

สามเณรถามว่า :-

[๙๖] คนหนึ่งขี่ช้างเผือกไปข้างหน้า คนหนึ่ง

ขี่รถเทียมด้วยแม่ม้าอัสดรไปท่านกลาง นางสาว

น้อยขึ้นวอไปข้างหลัง เปล่งรัศมีสว่างไสวไปทั่ว

ทั้ง ๑๐ ทิศ ส่วนท่านทั้งหลายมือถือฆ้อนเดิน

ร้องไห้ มีหน้าชุ่มไปด้วยน้ำตา มีตัวเป็นแผลแตก

พัง ท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบาปอะไรไว้ ท่าน

ทั้งหลายดื่มกินโลหิตของกันและกัน เพราะกรรม

อะไร.

เปรตทั้งสองได้ฟังสามเณรถามจึงตอบว่า :-

ผู้ใดขี่ช้างเผือกชาติกุญชรมี ๔ เท้าไปข้าง

หน้า คนนั้นเป็นบุตรหัวปีของข้าพเจ้าทั้งสอง เมื่อ

เป็นมนุษย์เขาได้ถวายทานแก่สงฆ์ จึงได้รับความ

สุขบันเทิงใจ ผู้ใดขี่รถเทียมด้วยแม่ม้าอัสดร ๔

ตัว แล่นเรียบไปท่ามกลาง ผู้นั้นเป็นบุตรคนกลาง

ของข้าพเจ้าทั้งสอง เมื่อเขาเป็นมนุษย์เป็นคนไม่

ตระหนี่ เป็นทานบดีรุ่งโรจน์อยู่ นารีที่มีปัญญา

ดวงตากลมงาม ดุจตาเนื้อ ขึ้นวอนข้างหลัง ผู้นั้น