<b>Appaṁ vata jīvitaṁ idaṁ,</b> <b>Oraṁ vassasatāpi miyyati;</b> <b>Yo cepi aticca jīvati,</b> <b>Atha kho so jarasāpi miyyati.</b> <b>Appaṁ vata jīvitaṁ idan</b>ti. <b>Jīvitan</b>ti āyu ṭhiti yapanā yāpanā iriyanā vattanā pālanā jīvitaṁ jīvitindriyaṁ. Api ca dvīhi kāraṇehi appakaṁ jīvitaṁ thokaṁ jīvitaṁ— ṭhitiparittatāya vā appakaṁ jīvitaṁ, sarasaparittatāya vā appakaṁ jīvitaṁ. Kathaṁ ṭhitiparittatāya vā appakaṁ jīvitaṁ? Atīte cittakkhaṇe jīvittha, na jīvati na jīvissati; anāgate cittakkhaṇe jīvissati, na jīvati na jīvittha; paccuppanne cittakkhaṇe jīvati, na jīvittha na jīvissati. “Jīvitaṁ attabhāvo ca, sukhadukkhā ca kevalā; Ekacittasamāyuttā, lahuso vattate khaṇo. Cullāsītisahassāni, kappā tiṭṭhanti ye marū; Na tveva tepi jīvanti, dvīhi cittehi saṁyutā. Ye niruddhā marantassa, tiṭṭhamānassa vā idha; Sabbepi sadisā khandhā, gatā appaṭisandhikā.