ขุททกนิกาย มหานิทเทส
บาลีโรมัน (มหาสังคีติ) · เล่ม ๒๙ · หน้า ๕๗๘
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

“Tayo kho, mahārāja, purisassa dhammā ajjhattaṁ uppajjamānā uppajjanti ahitāya dukkhāya aphāsuvihārāya. Katame tayo? Lobho kho, mahārāja, purisassa dhammo ajjhattaṁ uppajjamāno uppajjati ahitāya dukkhāya aphāsuvihārāya; doso kho, mahārāja …pe… moho kho, mahārāja, purisassa dhammo ajjhattaṁ uppajjamāno uppajjati ahitāya dukkhāya aphāsuvihārāya. Ime kho, mahārāja, tayo purisassa dhammā ajjhattaṁ uppajjamānā uppajjanti ahitāya dukkhāya aphāsuvihārāyāti. Lobho doso ca moho ca, purisaṁ pāpacetasaṁ; Hiṁsanti attasambhūtā, tacasāraṁva samphalan”ti. Evampi tatrāsayāti— parissayā. Vuttañhetaṁ bhagavatā— “Rāgo ca doso ca itonidānā, Aratī ratī lomahaṁso itojā; Ito samuṭṭhāya manovitakkā, Kumārakā dhaṅkamivossajantī”ti. Evampi tatrāsayāti— parissayā. <b>Loke</b>ti manussaloketi— kati parissayā loke. <b>Gacchato agataṁ disan</b>ti. Agatā disā vuccati amataṁ nibbānaṁ. Yo so sabbasaṅkhārasamatho sabbūpadhipaṭinissaggo taṇhakkhayo virāgo nirodho nibbānaṁ. Agatapubbā sā disā na sā disā gatapubbā iminā dīghena addhunā. “Samatittikaṁ anavasesaṁ, Telapattaṁ yathā parihareyya; Evaṁ sacittamanurakkhe, Patthayāno disaṁ agatapubbaṁ”.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้