<b>Attadaṇḍā bhayaṁ jātaṁ,</b> <b>janaṁ passatha medhagaṁ;</b> <b>Saṁvegaṁ kittayissāmi,</b> <b>yathā saṁvijitaṁ mayā.</b> <b>Attadaṇḍā bhayaṁ jātan</b>ti. <b>Daṇḍā</b>ti tayo daṇḍā— kāyadaṇḍo, vacīdaṇḍo, manodaṇḍo. Tividhaṁ kāyaduccaritaṁ kāyadaṇḍo, catubbidhaṁ vacīduccaritaṁ vacīdaṇḍo, tividhaṁ manoduccaritaṁ manodaṇḍo. <b>Bhayan</b>ti dve bhayāni— diṭṭhadhammikañca bhayaṁ samparāyikañca bhayaṁ. Katamaṁ diṭṭhadhammikaṁ bhayaṁ? Idhekacco kāyena duccaritaṁ carati, vācāya duccaritaṁ carati, manasā duccaritaṁ carati, pāṇampi hanati, adinnampi ādiyati, sandhimpi chindati, nillopampi harati, ekāgārikampi karoti, paripanthepi tiṭṭhati, paradārampi gacchati, musāpi bhaṇati. Tamenaṁ gahetvā rañño dassenti— “ayaṁ, deva, coro āgucārī. Imassa yaṁ icchasi taṁ daṇḍaṁ paṇehī”ti. Tamenaṁ rājā paribhāsati. So paribhāsapaccayā bhayampi uppādeti, dukkhaṁ domanassaṁ paṭisaṁvedeti. Etaṁ bhayaṁ dukkhaṁ domanassaṁ kuto tassa? Attadaṇḍato jātaṁ sañjātaṁ nibbattaṁ abhinibbattaṁ pātubhūtaṁ.