Vuttampi hetaṁ bhagavatā— “yaṁ, bhikkhave, na tumhākaṁ, taṁ pajahatha. Taṁ vo pahīnaṁ dīgharattaṁ hitāya sukhāya bhavissati. Kiñca, bhikkhave, na tumhākaṁ? Rūpaṁ, bhikkhave, na tumhākaṁ, taṁ pajahatha. Taṁ vo pahīnaṁ dīgharattaṁ hitāya sukhāya bhavissati. Vedanā … saññā … saṅkhārā … viññāṇaṁ na tumhākaṁ, taṁ pajahatha. Taṁ vo pahīnaṁ dīgharattaṁ hitāya sukhāya bhavissati. Taṁ kiṁ maññatha, bhikkhave, yaṁ imasmiṁ jetavane tiṇakaṭṭhasākhāpalāsaṁ, taṁ jano hareyya vā ḍaheyya vā yathāpaccayaṁ vā kareyya, api nu tumhākaṁ evamassa— ‘amhe jano harati vā ḍahati vā yathāpaccayaṁ vā karotī’”ti? “No hetaṁ, bhante”. “Taṁ kissa hetu”? “Na hi no etaṁ, bhante, attā vā attaniyaṁ vā”ti. “Evamevaṁ kho, bhikkhave, yaṁ na tumhākaṁ, taṁ pajahatha. Taṁ vo pahīnaṁ dīgharattaṁ hitāya sukhāya bhavissati. Kiñca, bhikkhave, na tumhākaṁ? Rūpaṁ, bhikkhave, na tumhākaṁ, taṁ pajahatha. Taṁ vo pahīnaṁ dīgharattaṁ hitāya sukhāya bhavissati. Vedanā … saññā … saṅkhārā … viññāṇaṁ na tumhākaṁ, taṁ pajahatha. Taṁ vo pahīnaṁ dīgharattaṁ hitāya sukhāya bhavissatī”ti. Evampi yassa natthi idaṁ meti, paresaṁ vāpi kiñcanaṁ. Bhāsitampi hetaṁ— “Suddhadhammasamuppādaṁ, Suddhasaṅkhārasantatiṁ; Passantassa yathābhūtaṁ, Na bhayaṁ hoti gāmaṇi. Tiṇakaṭṭhasamaṁ lokaṁ, Yadā paññāya passati; Nāññaṁ patthayate kiñci, Aññatra appaṭisandhiyā”ti. Evampi yassa natthi idaṁ meti, paresaṁ vāpi kiñcanaṁ. Vajirā bhikkhunī māraṁ pāpimantaṁ etadavoca— “Kaṁ nu sattoti paccesi, māra diṭṭhigataṁ nu te; Suddhasaṅkhārapuñjoyaṁ, nayidha sattupalabbhati. Yathā hi aṅgasambhārā, hoti saddo ratho iti; Evaṁ khandhesu santesu, hoti sattoti sammuti. Dukkhameva hi sambhoti, dukkhaṁ tiṭṭhati veti ca; Nāññatra dukkhā sambhoti, nāññaṁ dukkhā nirujjhatī”ti. Evampi yassa natthi idaṁ meti, paresaṁ vāpi kiñcanaṁ. Vuttañhetaṁ bhagavatā—