“Jīno rathassaṁ maṇikuṇḍale ca, Putte ca dāre ca tatheva jīno; Sabbesu bhogesu asesakesu, Kasmā na santappasi sokakāle. Pubbeva maccaṁ vijahanti bhogā, Macco dhane pubbataraṁ jahāsi; Asassatā bhogino kāmakāmī, Tasmā na socāmahaṁ sokakāle. Udeti āpūrati veti cando, Atthaṁ tapetvāna paleti sūriyo; Viditā mayā sattuka lokadhammā, Tasmā na socāmahaṁ sokakāle”ti. Yassa “mayhaṁ vā idaṁ paresaṁ vā idan”ti kiñci rūpagataṁ vedanāgataṁ saññāgataṁ saṅkhāragataṁ viññāṇagataṁ gahitaṁ parāmaṭṭhaṁ abhiniviṭṭhaṁ ajjhositaṁ adhimuttaṁ natthi, tassa jāni natthi. Bhāsitampi hetaṁ— “‘nandasi, samaṇā’ti. ‘Kiṁ laddhā, āvuso’ti? ‘Tena hi, samaṇa, socasī’ti. ‘Kiṁ jīyittha, āvuso’ti? ‘Tena hi, samaṇa, neva nandasi na ca socasī’ti. ‘Evamāvuso’ti. ‘Cirassaṁ vata passāma, brāhmaṇaṁ parinibbutaṁ; Anandiṁ anaghaṁ bhikkhuṁ, tiṇṇaṁ loke visattikan’”ti. Sa ve loke na jīyati. Tenāha bhagavā—