โลกสิบ คือ อายตนะสิบ.

โลกสิบสอง คือ อายตนะสิบสอง.

โลกสิบแปด คือ ธาตุสิบแปด.

ทรงรู้สัตว์โลกแม้โดยประการทั้งปวง คือ ทรงรู้อัธยาศัยของสัตว์ ทั้งหลาย ทรงรู้กิเลสอันนอนเนื่องอยู่ในสันดานของสัตว์ทั้งหลาย ทรงรู้จริง ทรงรู้อารมณ์ ทรงรู้สัตว์มีธุลีคือกิเลสน้อย สัตว์มีธุลีคือกิเลสมาก สัตว์มีอินทรีย์ กล้า สัตว์มีอินทรีย์อ่อน สัตว์มีอาการดี สัตว์มีอาการชั่ว สัตว์ให้รู้ได้ง่าย สัตว์ให้รู้ได้ยาก สัตว์เป็นภัพพะ (ควรตรัสรู้ได้) สัตว์เป็นอภัพพะ (ไม่ควร ตรัสรู้). อนึ่ง จักรวาลหนึ่งโดยยาวและโดยกว้าง หนึ่งล้านสองแสนสามพัน สี่ร้อยห้าสิบโยชน์ แต่โดยรอบสามล้านหกแสนหนึ่งหมื่นสามร้อยห้าสิบโยชน์.

ในบทว่า โลกวิทู นั้นพึงทราบต่อไปนี้

แผ่นดินนี้นับด้วยความหนาสองแสน

สี่หมื่นโยชน์ (ตั้งอยู่บนน้ำ) น้ำตั้งอยู่บนลม

ด้วยความหนาสี่แสนแปดหมื่นโยชน์ ลมอุ้ม

ขึ้นสู่ท้องฟ้ามีความหนาเก้าแสนหกหมื่น

นี้คือสัณฐานของโลก.

เมื่อโลกสัณฐานอย่างนี้ พึงทราบต่อไปว่า

ภูเขาสิเนรุสูงสุดในบรรดาภูเขา หยั่ง

ลึกลงไปในมหาสมุทร แปดหมื่นสี่พันโยชน์

สูงขึ้นไปก็เท่านั้นเหมือนกัน แต่นั้นภูเขา

ใหญ่อันเป็นทิพย์ อันวิจิตรด้วยแก้วนานา

ชนิด จมลงในมหาสมุทรและผุดขึ้นตาม

ลำดับโดยประมาณครึ่งหนึ่ง ๆ คือ ภูเขา