ขุททกนิกาย ขุททกปาฐ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต
ฉบับ มมร. · เล่ม ๔๗ · หน้า ๖๐๓ · ข้อ 387
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

ผู้ใดประทุษร้ายต่อคนผู้ไม่ประทุษ-

ร้าย ผู้เป็นบุรุษหมดจด ไม่มีกิเลสเครื่อง

ยั่วยวน บาปย่อมกลับมาถึงผู้เป็นพาลนั้นเอง

เหมือนธุลีละเอียดที่บุคคลซัดไปทวนลม

ฉะนั้น.

ผู้ที่ประกอบเนือง ๆ ในคุณคือความ

โลภ ไม่มีศรัทธา กระด้าง ไม่รู้ความ

ประสงค์ของผู้ขอ มีความตระหนี่ ประกอบ

เนือง ๆ ในคำส่อเสียด ย่อมบริภาษผู้อื่น

ด้วยวาจา.

แน่ะคนผู้มีปากเป็นหล่ม กล่าวคำ

อันไม่จริง ผู้ไม่ประเสริฐ ผู้กำจัดความเจริญ

ลามก ผู้กระทำความชั่ว ผู้เป็นบุรุษในที่สุด

มีโทษ เป็นอวชาต ท่านอย่าได้พูดมากใน

ที่นี้ อย่าเป็นสัตว์นรก.

ท่านย่อมเกลี่ยธุลี คือ กิเลสลงในตน

เพื่อธรรมมิใช่ประโยชน์เกื้อกูล ท่านผู้ทำ

กรรมหยาบ ยังติเตียนสัตบุรุษ ท่านประพฤติ

ทุจริตเป็นอันมากแล้วย่อมไปสู่มหานรกสิ้น

กาลนาน.

เข้าสู่ระบบเพื่อรับ ๒๐ แต้มบุญจากการอ่านหน้านี้