ภิกษุถูกผู้อื่นเสียดสีแล้ว ได้ฟังวาจา

มากของสมณะทั้งหลายหรือของชนผู้พูดมาก

ไม่พึงโต้ตอบด้วยคำหยาบ เพราะสัตบุรุษ

ทั้งหลายย่อมไม่กระทำความเป็นข้าศึก.

ภิกษุรู้ทั่วถึงธรรมนี้แล้ว ค้นคว้า

พิจารณาอยู่ รู้ความดับกิเลสว่าเป็นความสงบ

ดังนี้แล้ว พึงเป็นผู้มีสติศึกษาทุกเมื่อ ไม่พึง

ประมาทในศาสนาของพระโคดม.

ภิกษุนั้นพึงเป็นผู้ครอบงำอารมณ์มี

รูปเป็นต้น อันอารมณ์มีรูปเป็นต้นครอบงำ

ไม่ได้ เป็นผู้เห็นธรรมที่ตนเห็นเองประจักษ์

แก่ตน เพราะเหตุนั้นแล ภิกษุผู้ไม่ประมาท

พึงนอบน้อมศึกษาไตรสิกขาอยู่เนือง ๆ ใน

ศาสนาของพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น

ทุกเมื่อเทอญ.

จบตุวฏกสูตรที่ ๑๔