ยุคันธระ อิสินธระ กรวิกะ สุทัสสนะ

เนมินธระ วินตกะ อัสสกัณณะ

ภูเขาทั้ง ๗ นี้ ล้วนมีหินขนาดใหญ่

อยู่โดยรอบภูเขาสิเนรุ เป็นที่อยู่ของมหาราช

เทวดาและยักษ์สิงสถิตอยู่

ภูเขาหิมพานต์สูงห้าร้อยโยชน์ โดย

ยาว และโดยกว้างสามพันโยชน์ ประดับด้วย

ยอดแปดหมื่นสี่พันยอด ภูเขาย่อมด้วยต้นไม้

๓๕ โยชน์โดยรอบ ต้นไม้และกิ่งไม้ยาว ๕๐

โยชน์ กว้าง โยชน์ ต้นไม้รอบ ๆ มี

ลำต้นขนาด ๓ โยชน์บ้าง ๕ โยชน์ระหว่าง ใด

โดยรอบลำต้นตลอดปลายกิ่ง ๕๐ โยชน์

แผ่ออกไป ๑๐๐ โยชน์ สูงขึ้นไปก็เท่านั้น

เหมือนกัน ต้นไม้นั้นชื่อว่า ต้นชมพู ด้วย

อานุภาพของต้นชมพูจึงเรียก ชมพูทวีป

ต้นชมพูหยั่งลงในห้วงน้ำใหญ่ สองหมื่น

แปดพันโยชน์ สูงขึ้นก็เท่านั้นเหมือนกัน

ศีลาจักรวาลที่ผุดขึ้นตั้งล้อมภูเขาทั้งหมด

สำเร็จเป็นจักรวาล.

ในบทว่า โลกวิทู นั้นพึงทราบวินิฉัยต่อไป จันทมณฑล ๔๙ โยชน์ สุริยมณฑล ๕๐ โยชน์ ดาวดึงสพิภพหนึ่งหมื่นโยชน์ อสุรภพ อเวจีมหานรก และชมพูทวีปก็เหมือนกัน อมรโคยาน ทวีปเจ็ดพันโยชน์ ปุพวิเทหทวีป ก็เหมือนกัน อุตรกุรุทวีปแปดพันโยชน์ มหาทวีปหนึ่ง ๆ ในที่นี้มีทวีปน้อย