ลำดับนั้น เจ้าศากยะทั้งหลายได้ทรง

แสดงพระกุมารรุ่งเรื่อง เหมือนทองคำที่

ปากเบ้าซึ่งนายช่างทองผู้เฉลียวฉลาดหลอม

ดีแล้ว ผู้รุ่งเรื่องด้วยสิริ มีวรรณะไม่ทราม

แก่อสิตฤษี.

อสิตฤษีได้เห็นพระกุมารผู้รุ่งเรื่อง

เหมือนเปลวไฟเหมือนพระจันทร์อันบริสุทธิ์

ซึ่งโคจรอยู่ในอากาศ สว่างไสวกว่าหมู่ดาว

เหมือนพระอาทิตย์พ้นแล้วจากเมฆ แผดแสง

อยู่ในสรทกาล ก็เกิดความยินดี ได้ปีติอัน

ไพบูลย์.

เทวดาทั้งหลายกั้นเศวตฉัตรที่ซี่เป็น

อันมาก และประกอบด้วยมณฑลตั้งพันไว้

ในอากาศ จามรด้ามทองทั้งหลายตกลงอยู่

บุคคลผู้ถือจามรและเศวตฉัตร ย่อมไม่

ปรากฏ.

ฤษีทรงชฎาชื่อว่ากัณหสิริ ได้เห็น

พระกุมารดุจแท่งทองบนผ้ากัมพลแดง และ

เศวตฉัตรที่กั้นอยู่ในพระเศียร เป็นผู้มีจิต

เฟื่องฟู ดีใจ ได้รับเอาด้วยมือทั้งสอง.