เลวทราม วาทะของสมณะพราหมณ์ทั้งสอง

พวกนี้ วาทะอย่างไหนจริงหนอ เพราะ

สมณพราหมณ์ทั้งหมดนี้แล เป็นผู้กล่าวอวด

อ้างว่าตนเป็นผู้ฉลาด.

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า

สมณพราหมณ์ทั้งหลายกล่าวธรรม

ของตนนั่นแหละ ว่าเป็นธรรมบริบูรณ์ แต่

กลับกล่าวธรรมของผู้อื่น ว่าเป็นธรรมเลว

ทราม สมณพราหมณ์ทั้งหลาย ต่างยึดถือ

ทิฏฐิด้วยอาการอย่างนี้แล้ว ย่อมวิวาทกัน

สมณพราหมณ์ทั้งหลายกล่าวทิฏฐิของตน ๆ

ว่า เป็นของจริง.

พระพุทธนิมิตตรัสถามว่า

ถ้าว่าบุคคลพึงเป็นผู้เลวทราม เพราะ

การติเตียนของบุคคลอื่นไซร้ ใคร ๆ จะพึง

เป็นผู้วิเศษในธรรมทั้งหลาย เพราะว่าสมณ-

พราหมณ์เป็นอันมาก ย่อมกล่าวธรรมของ

บุคคลอื่น โดยความเป็นธรรมเลวทราม ใน

ธรรมของตน กล่าวว่าเป็นธรรมมั่นคง.

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า

สมณพราหมณ์ทั้งหลาย ย่อมสรร-

เสริญหนทางเครื่องดำเนินของตนอย่างใด