[๒๐๖ ] พราหมณ์เหล่าใด ระลึกถึงธรรมของพราหมณ์

เก่า ๆ พราหมณ์เหล่านั้นเป็นผู้สูงสุดโดยศีลมา

ก่อน ทวารทั้งหลายย่อมเป็นอันพราหมณ์เหล่านั้น

คุ้มครองแล้ว รักษาดีแล้ว เพราะครอบงำความ

โกรธเสียได้ พราหมณ์เหล่าใด ระลึกถึงธรรมของ

พราหมณ์เก่าได้ พราหมณ์เหล่านั้นเป็นผู้ประพฤติ

ในธรรม ( กุศลกรรมบถ ) และในฌาน พราหมณ์

เหล่าใดละเลยธรรมเหล่านี้เสีย เป็นผู้เมาด้วยโคตร

เป็นผู้ถูกความโกรธครอบงำแล้ว มีอาชญาในตน

มากมาย ประพฤติผิดในสัตว์ทั้งหลาย ทั้งที่มีใจ

หวาดสะดุ้งและมั่นคง จึงประพฤติไม่เรียบร้อย การ

สมาทานวัตรทั้งปวง คือ การไม่กิน การนอนบน

พื้นดิน การอาบน้ำในเวลาเช้า และพระเวท ๓

ของบุคคลผู้ไม่คุ้มครองทวาร เป็นการเปล่าผล

เหมือนทรัพย์เครื่องปลื้มใจอันบุรุษได้แล้วในความ

ฝันฉะนั้น บริขารภัณฑ์เหล่านี้ คือ หนังเสือหยาบๆ

ชะฎา เหงือก มนต์ ศีลพรต ตบะ การล่อลวง

ไม่เท้าคด ๆ และการเอาน้ำลูบหน้าเป็นวรรณะของ

พวกพราหมณ์ การภาวนาเห็นแก่อามิส พวก

พราหมณ์ก็ทำกันแล้ว ส่วนจิตอันตั้งมั่นดีแล้ว อัน

ผ่องใส ไม่ขุ่นมัว ไม่เหี้ยมโหดในสัตว์ทั้งปวง

ข้อนั้นเป็นทางถึงพรหม.