พึงทูลถามเรื่องนี้ แม้ข้าพเจ้าพึงมาเพื่อฟังธรรม ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ถ้า คำของเทวดานั้นเป็นคำจริง เทวดานั้นพึงมาในที่ใกล้วิหารนี้นี่แล.

เมื่อพระสมิทธิเถระทูลอย่างนี้แล้ว เทวดานั้นได้กล่าวคำนี้กะพระ- สมิทธิเถระผู้มีอายุว่า ทูลถามเถิด ภิกษุ ทูลถามเถิด ภิกษุ ข้าพเจ้าตามมา ถึงแล้ว.

[๕๒] ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าไค้ตรัสกะเทวดานั้นด้วยคาถา ทั้งหลายว่า

สัตว์ทั้งหลายมีความสำคัญในข้อที่

ได้รับบอก ติดอยู่ในข้อที่ได้รับบอก ไม่

กำหนดรู้ข้อที่ได้รับบอก ย่อมมาสู่อำนาจ

แห่งมัจจุ ส่วนขีณาสวภิกษุกำหนดรู้ข้อที่

ได้รับบอก ย่อมไม่สำคัญข้อที่ได้รับบอก

แล้ว เพราะข้อที่ได้รับบอกนั้น ย่อมไม่มี

แก่ขีณาสวภิกษุนั้น ฉะนั้น เหตุที่จะพึง

พูดถึงข้อที่ได้รับบอก จึงมิได้มีแก่ขีณาสว

ภิกษุนั้น ดูก่อนเทวดา ถ้าท่านเข้าใจ ก็

จงพูดเถิด.

เทวดานั้นทูลว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์ไม่ทราบเนื้อความ แห่งธรรมนี้ ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสโดยย่อให้ได้ความโดยพิสดารได้ ข้าแต่ พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์ขอพระโอกาส ข้าพระองค์พึงทราบเนื้อความแห่ง ธรรมนี้ ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสโดยย่อให้ได้ความโดยพิสดารได้อย่างไร พระผู้มีพระภาคเจ้าโปรดตรัสแก่ข้าพระองค์อย่างนั้นเถิด.