สังยุตตนิกาย สคาถวรรค
ฉบับ มมร. · เล่ม ๒๔ · หน้า ๓๘๕ · ข้อ 299 300 301
เข้าสู่ระบบเพื่อคั่นหน้า

๗. นันทสูตร

[๒๙๙] นันทเทพบุตร ครั้นยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง แล้วได้ กล่าวคาถานี้ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

กาลย่อมล่วงไป ราตรีย่อมผ่านไป

ชั้นแห่งวัยย่อมละลำดับไป บุคคลเล็งเห็น

ภัยในมรณะนี้ ควรทำบุญอันนำความสุข

มาให้.

[๓๐๐] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

กาลย่อมล่วงไป ราตรีย่อมผ่านไป

ชั้นแห่งวัยย่อมละลำดับไป บุคคลเล็งเห็น

ภัยในมรณะนี้ มุ่งต่อสันติ ควรละโลกา-

มิสเสีย.

๘. นันทิวิสาลสูตร

[๓๐๑] นันทิวิสาลเทพบุตร ครั้นยืนอยู่ ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่งแล้ว จึงได้กล่าวคาถาทูลถวายพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นมหาวีรบุรุษ

สรีรยนต์ มีจักร ๔ มีทวาร ๙ เต็มไป

ด้วยของไม่สะอาด ประกอบด้วยความ

โลก ย่อมเป็นประดุจเปือกตม ไฉนจักมี

ความออกไปจากทุกข์ได้.