บุคคลควรกำจัดความตระหนี่อันเป็น

สนิมในใจ ให้ทานเถิด เพราะบุญทั้งหลาย

ย่อมเป็นที่พึ่งของสัตว์ ทั้งหลายในโลกหน้า.

[๘๙] ในลำดับนั้นแล เทวดาอื่นอีก ได้กล่าวคาถาทั้งหลายนี้ใน สำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

ชนทั้งหลายเหล่าใด เมื่อของมีน้อย

ก็แบ่งให้ เหมือนพวกเดินทางไกลก็แบ่ง

ของให้แก่พวกที่เดินทางร่วมกัน ชนทั้ง-

หลายเหล่านั้น เมื่อบุคคลทั้งหลายเหล่าอื่น

ตายแล้ว ก็ชื่อว่าย่อมไม่ตาย ธรรมนี้เป็น

ของบัณฑิตแต่ปางก่อน ชนพวกหนึ่งเมื่อ

ของมีน้อยก็แบ่งให้ ชนพวกหนึ่งมีของมาก

ก็ไม่ให้ ทักษิณาที่ให้แต่ของน้อย นับเสมอ

ด้วยพัน.

[๙๐] ในลำดับนั้นแล เทวดาอื่นอีก ได้กล่าวคาถาทั้งหลายนี้ในสำนัก พระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

ทาน พวกพาลชนเมื่อให้ ให้ได้ยาก

กุศลธรรม พวกพาลชนเมื่อทำ ทำได้ยาก

พวกอสัตบุรุษย่อมไม่ทำตาม ธรรมของ

สัตบุรุษ อันพวกอสัตบุรุษดำเนินตามได้

แสนยาก เพราะฉะนั้น การไปจากโลกนี้

ของพวกสัตบุรุษและของพวกอสัตบุรุษจึง

ต่างกัน พวกอสัตบุรุษย่อมไปสู่นรก พวก

สัตบุรุษย่อมเป็นผู้ดำเนินไปสู่สวรรค์.